Dünyadaki en küçük memeli hayvanlarından biri muhtemelen pigme soreks
olarak bilinen canlıdır. Sadece iki gramlık bir ağırlığa, üçte biri kuyruğuna ait olmak üzere 8-10 cm civarında bir
uzunluğa sahiptir. Hayatta kalabilmek için kalbinin dakikada 1200’ün üzerinde atış yapması gerekmektedir. Vücudunun
küçüklüğü yüzünden soreksin vücut ısısı hemen düşer. Gerek vücut sıcaklığını muhafaza etmek, gerekse de açlıktan ölmemek için
soreksin gece ve gündüz her birkaç saatte bir yemek yemesi gerekmektedir. Çok ender rastlanan bu memeli karma ormanlar, nemli
ormanlar veya yosunlu bataklıklarda yaşar. Ölü yapraklar ve dallar arasında yiyecek arar ve böcekler
ile böcek larvaları, ufak toprak kurtçukları, kırkayaklar ve örümcekler ile beslenir. Pigme soreks hayatının çoğunu
tünel kazarak ve sadece birkaç düşmanının bulunduğu yer altında kendisine yiyecek temin ederek geçirir. Toprağın
üstünde sıklıkla şahinler, baykuşlar, yılanlar ve diğer etobur canlılara av olur. Bu bitip tükenmeyen hareketlilik içinde
hiç uyumuyor gibi gözüken bu canlı, bir kaç dakika gözlerini kapamakla yetinir. Bunu gün içinde çok kere tekrarlayan soreks, gün
içinde 7 saat uyumayı başarır.
Dünyanın en küçük memelisi Tayland'da yaşayan
ve ağırlığı yaklaşık 1.5 gram olan yabanarısı yarasasıdır.
Dünyanın en hızlı sürüngeni yaklaşık 35 km/s'lik
bir hıza ulaştığı görülen Kosta Rika orijinli diken kuyruklu iguanadır.
Ebabil kuşları tüm bilinen kuşlardan daha hızlı
uçarlar ve tüm bilinen kuşlara kıyasla havada daha fazla zaman geçirirler. Bu kuşlar uzun kıvrımlı kanatlarıyla
havada çok kolay farkedilebilirler. Türünün en hızlısı Asya'da yaşayan ve saatte 170 km/saat hızla uçabilen diken kuyruklu
ebabildir. Diken kuyruklu ebabil kuşları da, tüm diğer ebabil kuşları gibi, yılın en azından 9 ayını beslendiği, dinlendiği
ve hatta çiftleştiği havada geçirir. Sadece yavrulama zamanlarında karaya inip, ağaç kovuklarına yosun ve tüylerden yuva yaparlar.
Bazı Kuzey Kutbu ve Antartika balıkları,
kanlarında kanlarının katılaşmasını önleyici bir antifriz olarak davranan proteinler içermektedir.
Güneydoğu Asya'da bulunan mavi halkalı
ahtapotlar öylesine güçlü bir nörotoksin içerirler ki sadece tek bir ahtapotda bulunan salgı on yetişkin insanın felç
olup ölmesine yetecek kadardır.
İpek böceği (Bombyx mori) tamamen evcilleştirilmiş tek
böcektir. Bu canlılara yaban hayatta pek rastlanmamaktadır. Yıllardır doğal ortamlarının dışında yetiştirildiklerinden
ötürü uçabilme özellikleri körelmiştir. İpek böceği larvaları 5 kg ipek üretmek için bir ton dut yaprağına ihtiyaç duyarlar.
İstiridyeler çiftleşme için kendileri için en uygun
duruma bağlı olarak bir cinsiyetten diğer cinsiyete geçerler.
İnce kanatsız bir böcek olan pire havaya doğru
20 sm sıçrayabilir ki bu pirenin kendi yüksekliğinin yaklaşık 130 katına eşittir. Pireler kanlarıyla beslenmek için hayvanların
üstlerine sıçrarlar.
Dünyadaki en küçük memeli hayvanlarından biri muhtemelen pigme soreks
olarak bilinen canlıdır. Sadece iki gramlık bir ağırlığa, üçte biri kuyruğuna ait olmak üzere 8-10 cm civarında bir
uzunluğa sahiptir. Hayatta kalabilmek için kalbinin dakikada 1200’ün üzerinde atış yapması gerekmektedir. Vücudunun
küçüklüğü yüzünden soreksin vücut ısısı hemen düşer. Gerek vücut sıcaklığını muhafaza etmek, gerekse de açlıktan ölmemek için
soreksin gece ve gündüz her birkaç saatte bir yemek yemesi gerekmektedir. Çok ender rastlanan bu memeli karma ormanlar, nemli
ormanlar veya yosunlu bataklıklarda yaşar. Ölü yapraklar ve dallar arasında yiyecek arar ve böcekler
ile böcek larvaları, ufak toprak kurtçukları, kırkayaklar ve örümcekler ile beslenir. Pigme soreks hayatının çoğunu
tünel kazarak ve sadece birkaç düşmanının bulunduğu yer altında kendisine yiyecek temin ederek geçirir. Toprağın
üstünde sıklıkla şahinler, baykuşlar, yılanlar ve diğer etobur canlılara av olur. Bu bitip tükenmeyen hareketlilik içinde
hiç uyumuyor gibi gözüken bu canlı, bir kaç dakika gözlerini kapamakla yetinir. Bunu gün içinde çok kere tekrarlayan soreks, gün
içinde 7 saat uyumayı başarır.
Ebabil kuşları tüm bilinen kuşlardan daha hızlı
uçarlar ve tüm bilinen kuşlara kıyasla havada daha fazla zaman geçirirler. Bu kuşlar uzun kıvrımlı kanatlarıyla
havada çok kolay farkedilebilirler. Türünün en hızlısı Asya'da yaşayan ve saatte 170 km/saat hızla uçabilen diken kuyruklu
ebabildir. Diken kuyruklu ebabil kuşları da, tüm diğer ebabil kuşları gibi, yılın en azından 9 ayını beslendiği, dinlendiği
ve hatta çiftleştiği havada geçirir. Sadece yavrulama zamanlarında karaya inip, ağaç kovuklarına yosun ve tüylerden yuva yaparlar.
İpek böceği (Bombyx mori) tamamen evcilleştirilmiş tek
böcektir. Bu canlılara yaban hayatta pek rastlanmamaktadır. Yıllardır doğal ortamlarının dışında yetiştirildiklerinden
ötürü uçabilme özellikleri körelmiştir. İpek böceği larvaları 5 kg ipek üretmek için bir ton dut yaprağına ihtiyaç duyarlar. 
